Verbinden en Betrokken tussen de schuifdeur

Laat ik beginnen met; de wereld is rijk aan talentvolle mensen, mensen met een rugzak boordevol met kennis. Kennis dat popelt om de buitenwereld te verrijken. Maar hoe vind jij als verenigingsbestuurder deze unieke persoon alias vrijwilliger en hoe vindt deze persoon jou? Het zijn twee eenvoudig lijkende vragen, die je in één adem zegt. Maar het zijn wel vragen die veel verenigingsbesturen hoofdpijn bezorgen en misschien wel slapeloze nachten.

Wanneer je even over de vraag nadenkt en vervolgens de vraag eens hardop tegen jezelf zegt, weet je waarschijnlijk het antwoord; Verbinden en betrekken. De vraag gecombineerd met daarin het antwoord wordt dan; hoe kunnen we de schuifdeur zo openzetten dat de vrijwilliger zijn of haar kennis met jou en je vereniging wil delen. Hoe gaan we delen en spelen. Deze woorden klinken misschien als kindertaal, ik heb speelgoed en als ik dat met jou deel kunnen we spelen. Maar dit is wel waar het om draait.

Een vereniging kan niet zonder verbindende, sterke en talentvolle mensen, dan wordt een vereniging als los zand. Dan glibt het bestaansrecht zomaar tussen de vingers weg. Een sterke vereniging heeft verbinding en betrokkenheid met elkaar en anderen buiten de vereniging nodig. Daarnaast openheid, waardoor zowel jij als de vrijwilliger zich thuisvoelt, een plek waar alles kan worden gezegd en gevraagd en waar we elkaar zoeken en vinden. Dit zorgt voor solidariteit en samen sterk staan.

Jouw vereniging is de sterke kapstok waarbinnen vrijwilligers, in alle vrijheid van alles kunnen en mogen organiseren en doen. Waar ze ondersteuning krijgen, op allerlei vlakken en ondersteuning aan elkaar mogen geven. Waar men de eigen kennis kan delen en waar je kennis van anderen mag gebruiken.

Als vrijwilliger van een vereniging kan men zich binnen de vereniging veilig ontwikkelen maar de bestuurders ook. Een vereniging is een veilige plek. Helaas wil niet iedereen besturen of organiseren, dat moeten we accepteren. Maar gelukkig is een groot deel van de leden wel bereid de handen uit de mouwen te steken. Alleen moeten we, als zoekende naar die vrijwilliger, in veel gevallen de juiste modus vinden om die mensen de stap te laten maken. Dat vraagt tact, empathie en begrip. Het is dan ook belangrijk dat het zittende bestuur kennis wil overdragen en delen. Dat iets organiseren geen moeten is, maar juist leuk en gezellig. En dat er een blijk van waardering is, voor de nieuwe persoon.

In veel gevallen staan nieuwe bestuurders en vrijwilligers afwachtend tussen de schuifdeuren maar is ze drempel iets te hoog. Het is aan het zittende bestuur om die drempel te verlagen en de ogen voor hen te openen. Niemand doet het zoals jezelf, maar iets op een andere manier doen is per defenitie niet iets ‘niet goed doen’. En de protocollen van toen, ook al zijn deze met zorg en misschien wel met zweet en tranen, opgesteld, zijn veelal niet meer van deze tijd. De wereld verandert snel! Kijk ook eens naar binnen en pas ‘oud’ aan naar nu en durf andere bestuursvormen en structuren in te voeren, op een manier waarbij iedereen zich thuis voelt.

Een vereniging is een groot sociaal netwerk, een warm bad voor velen. Het is een ontmoetingsplaats voor gelijkgestemden. Maar elkaar ontmoeten is ook je voor elkaar inzetten. Het is een plek waar je jezelf en anderen kunt verrijken en waar je in jezelf kunt investeren, op een manier die bij jou past. Het is een plek voor inspiratie en waar je met gelijkgestemden onder elkaar bent. Je bouwt er een veilig en sociaal netwerk op en als natuurlijk biedt de vereniging ontspanning, soms gepaard met een kleine inspanning. Benoem deze pluspunten, schudt het stoffige, misschien wel saaie imago van de vereniging af en zet de schuifdeur wagenwijdt open en wees alert en open. Op deze manier je vereniging promoten zorgt voor een enthousiast ontvangst.